انرژی هسته ای ایران در قطار احمدی نژاد
16 بازدید
محل نشر: بازتاب اندیشه » فروردین 1386 - شماره 84 » (9 صفحه - از 15 تا 23)
نقش: مصاحبه شونده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
لغو توافقات با طرف‏های اروپایی و راه‏اندازی مجدد کارخانه UCF اصفهان و آب سنگین اراک، عملاً از پایان راهبرد هسته‏ایی دوران اصلاحات و آغاز راهبردی خبر می‏داد که قطار بی‏ترمز به‏حق بهترین توصیفی است که می‏توان از آن نمود؛ از آغاز این راهبرد سیاست نگاه به شرق مبنای دیپلماسی حاکمیت قرار گرفت که با صدور قطعنامه‏های شورای حکام آژانس بین‏المللی انرژی هسته‏ای و ارجاع پرونده به شورای امنیت و صدور اولین قطعنامه علیه ایران، ناکارآمدی خود را به اثبات رساند. در این قطعنامه موضوع از فعالیت غنی‏سازی اورانیوم فراتر رفت و به صنایع موشکی ایران نیز تعمیم داده شد، تا پیش‏بینی آن دسته از تحلیل‏گرانی که معتقد بودند در صورت ارجاع پرونده ایران به سازمان ملل، دست آمریکا برای افزودن موضوعات دیگر به این پرونده باز خواهد شد محقق شود. آثار اقتصادی و سیاسی ناشی از این راهبرد را می‏توان در مسائلی همچون کاهش چشمگیر سرمایه‏گذاری خارجی، افزایش چانه‏زنی طرف‏های خارجی در معاملات اقتصادی و خسارت‏های هنگفتی حاصل از تحریم مشاهده کرد. در روزهای پایانی سال 85 آقای احمدی نژاد طی سخنانی در ششمین همایش سراسری روحانیون و مسوولان سازمان عقیدتی سیاسی ناجا اعلام کرد: «قطار هسته‏ای ایران یک ریل یک طرفه در حال حرکت است.» او توضیح داد که «به فضل الاهی چندی پیش دنده عقب و ترمز این قطار را کندیم و دور انداختیم و به آنها نیز اعلام کردیم که قطار ملت ایران در این مسیر ترمز و دنده عقب ندارد»، این عبارات شنوندگان را به یاد سرمقاله‏ای به قلم مدیر مؤسسه کیهان در سال 80 می‏انداخت که طی آن مبارزه و عمل سیاسی صحیح و مطلوب را به رانندگی در جاده‏ای یک طرفه بدون داشتن فرمان و ترمز تشبیه کرده بود. اگر چه این.......
آدرس اینترنتی